ใครคือเปียโนจูนเนอร์

ผมซื้อเปียโนมือสองมาไว้ตัวหนึ่งเมื่อปลายปีที่แล้ว  อายุมันกว่า 42 ปี  เจ้าของเดิมไม่ได้จูนเสียงมันมานานนับสิบปี ผมต้องการปรับสภาพเพื่อคืนเสียงของมันให้อยู่ในสภาพดีที่สุด  ผมจะหาช่างจูนและซ่อมเปียโนได้จากที่ไหน  เมื่อสอบถามเข้าไปในกูเกิล ผมได้รายชื่อช่างมาจำนวนหนึ่ง  ลองสุ่มโทรศัพท์ไปหาช่างคนหนึ่งที่เขามีเวปไซต์แสดงผลงาน  ผมอธิษฐานว่าถ้าเขาเป็นช่างตัวจริงให้เขารับงานและมาจูนเปียโนให้ผม ผมอยากรู้จักและผมจะให้เขาซ่อมออโตเปียโนของผมด้วย  วันที่นัดหมายเขาไม่ได้มาตามนัด ไม่ได้โทรศัพท์มาเลื่อนนัดแต่อย่างใด และผมไม่ได้โทรศัพท์ไปตามเพราะผมรู้ว่าเขาไม่ใช่คนๆนั้น

ในที่สุดผมติดต่อช่างคนเดิมให้มาจูนเปียโน เป็นช่างจากลัคกีมิวสิคอาเสี่ยลูกเจ้าของกิจการนี่เอง  ได้ช่างตัวจริงแท้แน่นอนมาเพราะจบหลักสูตรการจูนและซ่อมมาจากอเมริกา  เมื่อได้ช่างตัวจริงมาผมจึงมีคำถามมากมาย  เมื่อมาถึง นั่งลงตรวจสภาพภายนอก เขาจัดการคลายตะปูเกลียวที่ชั้นวางโน๊ตออก ชั้นไม้มันร่องแร่งเต็มที ตะปูยึดไม่อยู่เพราะเกลียวหวานหมดแล้ว  เขาถามหาไม้จิ้มฟันและเขาใส่ลงไปในรูที่หวานก่อนจะขันตะปูเกลียวให้แน่นกลับเข้าที่  ช่างหงายเก้าอี้เปียโนขึ้นใช้ประแจไขน๊อตที่หลวมทุกตัว บอกผมว่ารำคาญที่มันขยับเอี๋ยดอ๊าด แต่เดิมผมไม่เคยใส่ใจม้านั่งเท่าไรนัก 

ช่างถอดฝาเปียโนทั้งหมดออก  เขาเริ่มจูนเสียงโดยถามผมว่าต้องการจูนที่พิทช์ A440 หรือไม่  ผมทำงานบ้านไปด้วยได้ยินเสียงเคาะเปียโนดังไม่ขาดสายจากเสียงหนึ่งไปอีกเสียงหนึ่ง เขาเทียบเป็นคู่เสียงไปเรื่อยๆ  ผมไม่พูดอะไรด้วยไม่แน่ใจว่าจะทำเขาเสียสมาธิหรือเปล่า แต่เขาเป็นฝ่ายเปิดการสนทนาเป็นระยะจึงได้ทราบว่าเป็นคริสเตียนเช่นกัน  นอกจากทำงานอิสระ ค้าขายเครื่องดนตรีและซ่อมเปียโนแล้วยังเป็นครูสอนที่โรงเรียนดุริยางค์ทหารอากาศ สอนเกี่ยวกับการจูนเสียง  เขายินดีสอนเรื่องการซ่อมให้ฟรีแต่ไม่มีนักเรียนสนใจ เด็กเดี๋ยวนี้ของ่ายๆ บอกว่าแค่จูนอย่างเดียวก็หาเงินได้พอแล้ว ทำเอาผมอยากสมัครเป็นลูกศิษย์ขึ้นมาทันที   เขาไล่จูนทีละโน๊ตจนเรียบร้อยเขาก็เริ่มดูแอคชั่นให้  เป็นเพราะผมถอดลิ่มออกและสับสนกับกระดาษบางๆที่หนุนอยู่ใต้ลิ่มทำให้บางอันสอดไว้หนาเกินบางอันน้อยเกิน  เขาเช็คระดับด้วยไม้บรรทัดและแก้ให้เสมอกัน  ผมบอกว่าอยากได้เสียงหวานๆ ผมไม่ชอบเสียงแหลม ช่างจัดการเอาเข็มจิ้มหัวค้อนปรับว๊อยซิ่งให้  เขาบอกผมว่าไม่ต้องทำอะไรอีกแล้ว  ผมสอบถามหลายอย่างที่ช่างเปียโนคนก่อนๆชวนผมเสียเงินรวมทั้งคำแนะนำและวิธีการซ่อมที่ปรากฏอยู่ในเวปต่างๆของช่างไทย  ผมถามเขาว่าจะทำอย่างไรผมเห็นเดือยเกี่ยวสายและปลายสายข้างล่างเป็นสนิม  เขาดูแล้วบอกไม่ต้องทำอะไร  อายุเปียโนร่วมสี่สิบปีเป็นสนิมแค่นั้นถือว่าน้อยและไม่มีผลอะไร  ผมถามเขาว่าสายมีจุดสนิมขึ้นทั่วผมต้องขัดออกหรือไม่ ช่างตอบว่าไม่ต้องทำอะไร มันเป็นธรรมชาติ  เพราะเวลาเราขัดสนิมเราจะขัดได้แค่หน้าเดียว ด้านหลังขัดไม่ได้อยู่ดี  สายเปียโนเขาทำมาให้อยู่เท่าอายุของเปียโนจะเปลี่ยนสายก็ต่อเมื่อสายขาดเท่านั้น  จุดที่ซาวน์บอร์ดก็ไม่ต้องทำ  จุดบนเนื้อไม้ บนสักหลาดไม่ต้องทำอะไร  ทุกอย่างเป็นไปตามวัย สีข้างนอกที่ไม่เงางามก็ไม่ต้องทำอะไร มันไม่มีผลกับเสียง  คำแนะนำส่วนใหญ่คือปรับเฉพาะแอคชั่นให้เข้าที่ซึ่งเขาจะทำให้หนแรก  หลังจากนี้พอครบระยะจะมาทำแค่จูนเสียงและปรับว๊อยซิ่งเท่านั้น ไม่ต้องเสียเงินทำอะไรเพราะมันไม่จำเป็น  ผมยังจำได้คราวก่อนผมมีปัญหาอยากซื้อเก้าอี้ใหม่ เขาบอกผมเอง (ทั้งๆที่เขาก็ขาย) ว่าให้ยกเก้าอี้ไปเปลี่ยนเบาะและเสริมโครงด้านล่างที่ร้านทำเบาะเฟอร์นิเจอร์ ไม่ต้องซื้อใหม่ และไม่ต้องบอกช่างด้วยว่าเป็นเก้าอี้เปียโน เขาจะได้ไม่คิดแพง

งานเสร็จเรียบร้อยเขาคิดผม 2,000 บาท เป็นค่าจูน 1,600 และค่าปรับแอคชั่นซ่อมแซมทั่วไป 400   ถ้าเป็นช่างอื่นจะคิดราคาอยู่ที่ 900-1,200 บาท แต่จะเป็นช่างประเภทไหนผมไม่แน่ใจนัก  ผมให้เขาดูเปียโนเก่าอีกหลัง ถามความเห็นว่าจะทำอย่างไรดี  มันเป็นออโตเปียโน  หากผมถอดส่วนที่เป็นออโตออกและซ่อมเฉพาะแอคชั่นเพื่อให้มันเป็นเปียโนก็ทำได้  เปลี่ยนหัวค้อนใหม่ ส่วนตัวถังยกไปทำสีไม้ที่ร้านเฟอร์นิเจอร์  สายเปลี่ยนเฉพาะสายที่ขาดซึ่งมีเพียงเส้นเดียว  การจูนอาจต่ำกว่า A440  ยังพออยู่ในวงเงิน 50,000 บาท  แต่เขาอยากให้ผมเก็บส่วนที่ออโตไว้โดยอาจซ่อมหรือถ้าไม่ซ่อมก็ให้คาไว้เช่นนั้น อย่าถอดออกมาวางภายนอกเหมือนที่ผมคิดว่าจะทำ  หากจะซ่อมทั้งหลังให้เป็นออโตเหมือนเดิมผมต้องเตรีมเงินไว้อีกสามถึงสี่หมื่นบาท   

เห็นชัดว่าช่างเปียโนจริงๆกับพวกช่างเขาเถอะนี่อธิบายที่มาที่ไปต่างกันอย่างชัดเจน