Life is toug้h, isn't it? นั่นไม่เป็นความจริง
 |
| PS: unknown figure from social network. |
ฝันให้ไกลเกินระดับสายตา มากกว่าอะไรที่แค่คว้าได้ข้างหน้า
เมื่อตั้งเป้าแล้ว มองที่เป้าหมาย อะไรที่คิดว่ายากเกิน ทำให้หมดกำลังใจ ให้ตั้งเป้าเป็นหลายระดับ เพื่อที่เราจะไต่ขึ้นไปทีละระดับอย่างมั่นใจ
หนทางแค่บอกว่าเราผ่านอะไร สิ่งใดเป็นความน่ายินดี สิ่งใดเป็นอุปสรรคที่ควรหลีกหนี เก็บความน่ายินดีเป็นกำไรของชีวิต เป็นกำลงัใจเพื่อไปถึงเป้าหมายอันต่อๆไป
แค่ประมาณด้วยสายตาบอกไม่ได้ ตราบเท่าที่ยังไม่เคยลองด้วยตัวเราเองจนสุดกำลัง มีคนนับล้านๆผ่านสิ่งที่เราคิดว่ายากเย็นล่วงหน้าไปก่อนเราเสียอีก
หากไม่ออกไปโต้คลื่น จะรู้วิธีเอาตัวรอดจากคลื่นลูกแรกได้อย่างไร คลื่นที่มาในวันนี้ยังลูกเล็กกว่าคลื่นที่กำลังทยอยเข้ามา ชีวิตก็ไม่ต่างจากการโต้คลื่น ถ้าก้าวแรกก็ท้อเสียแล้ว ชีวิตส่วนที่เหลือคือขาลง มีแต่ปลาเป็นเท่านั้นที่ว่ายทวนน้ำ มันจะไหลไปตามน้ำก็ต่อเมื่อมันหมดลม
ความรู้ทำให้คนองอาจ ประสพการณ์ทำให้คนตัดสินใจไม่พลาด
โอกาสของแต่ละคนไม่เท่ากัน เมื่อมาแล้วอยู่ที่เราจะฉวยหรือปล่อยมันหลุดมือ และจะทำให้มันกลายเป็นของคุ้นเคยเกิดประโยชนืกับตัวเองหรือปล่อยมันเป็นวิกฤตของชีวิต โอกาสอาจมาแค่ครั้งเดียวและไม่หวนกลับมาอีกเลยก็เป็นได้
ต้นทุนชีวิตมาจากพ่อแม่สร้างไว้ให้ส่วนหนึ่ง ตนเองขวนขวายส่วนหนึ่ง คนที่มีต้นทุนชีวิตมาก โอกาสที่จะเลือกเส้นทางเบื้องหน้ามีมากกว่าคนที่ไม่มีต้นทุนอะไรสักอย่าง
คนคือมนุษย์ที่พัฒนาทั้งร่างกายและจิตใจ ให้มีความสัมพันธ์และความรับผิดชอบต่อสังคม เพราะเราต่างมีชีวิตเพื่อกันและกัน ความหมายของการมีชีวิตอยู่จะหายไปทันทีถ้าเราเกิดมาเพื่อตัวเราเองคนเดียว ค่าของคนอยู่ที่คนๆนั้นทำอะไรเพื่อใคร ไม่ใช่เพื่อตัวเองอย่างเดียว
ภาพของเด็กคนนี้ยิ้มอย่างร่าเริง ขาเทียมคู่เล็กๆ 4-5 คู่บอกให้รู้ว่าตั้งแต่คลานจนหัดเดินเขาผ่านอะไรมาบ้าง แน่นอนว่าเขาทำไม่ได้แต่ลำพัง พ่อแม่และคนในครอบครัวมีส่วนร่วมในก้าวแรกและก้าวต่อๆไปของเขาอย่างแน่นอน ถ้าเขาไม่หัดก้าว ไม่ได้คุ้นเคยกับการล้ม ไม่มีใครคอยให้กำลังใจและปลอบโยน เขาคงต้องคลานไปตลอดชีวิต คนที่มองโลกในแง่ลบมักพูดว่า ชีวิตหนึ่งเกิดมาแสนรันทด ไม่ง่ายดายอย่างที่คิด (life is tough not ease) แต่คนที่มองโลกในแง่บวก ชีวิตคืออนิจจัง ทุกอย่างภายใต้ดวงอาทิตย์นี้คืออนิจจัง อย่าไปยึดติด เราสามารถมีความสุขกับการหนทางที่เดินไปข้างหน้า พระคัมภีร์เขียนไว้ว่า "อย่ากระวนกระวายกับชีวิตว่าจะเอาอะไรกิน อะไรดื่ม เอาอะไรมานุ่งห่ม นกในอากาศไม่ต้องหว่านข้าว ไม่ต้องเก็บเกี่ยว มันก็ยังอยู่ได้ จะกังวลไปกับวันพรุ่งนี้ที่ยังมาไม่ถึงทำไม เพราะพรุ่งนี้ก็มีเรื่องกังวลของวันพรุ่งนี้มากพออยู่แล้ว" ตั้งใจทำวันนี้ให้ดีที่สุด แต่ละวันก็มีเป้าหมายของตัวมันเองอยู่แล้ว
“เรารู้ว่า พระเจ้าทรงช่วยคนที่รักพระองค์ให้เกิดผลอันดีในทุกสิ่ง คือคนทั้งปวงที่พระองค์ได้
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น