ต้นเดือนธันวาคม อากาศเริ่มหนาวเย็น
ขอบคุณพระเจ้าสำหรับสุขภาพของแม่ที่ฟื้นตัวจากการหกล้ม จากเพชรบูรณ์เราไปเที่ยวเมืองหล่มเก่าดูบ้านไม้ตลาดโบราณ
เราขับรถไปถึงริมโขงเมืองเชียงคานกันอีก
สภาพของเมืองเปลี่ยนไปมากจนจำเกือบไม่ได้
แม่ดูแจ่มใสกับอากาศที่หนาวเย็นและมีหมอกปกคลุม เราอยู่นอกบ้านเลียบแม่น้ำโขงกันแต่เช้า ไปดูทะเลหมอกที่ภูทอก ออกไปแก่งคุดคู้
และอยู่ในถนนคนเดินหลังอาหารค่ำ
มีความสุขที่นั่นสองคืน เราขับรถกลับมาเที่ยวภูเรือ
ข้ามเขาไปท่าลี่เพื่อดูแม่น้ำเหืองและแก่งโตน
คืนนั้นเราค้างกันที่ภูเรืออีกหนึ่งคืน
วันที่ 11 ธันวาคม เราลาจากกระท่อมที่เพชรบูรณ์ ก่อนออกเดินทางผมพบว่าฝาหม้อน้ำรถรั่ว
ผมขอบคุณพระเจ้าที่เหตุการณ์นั้นเกิดขึ้นก่อนที่เราจะเดินทาง
สายๆวันนั้นเราข้ามเขาพังเหยตรงไปยังเมืองชัยภูมิผมตั้งใจจะพาแม่ไปมอหินขาว หนึ่งในสิ่งอัศจรรย์ของประเทศเราที่เรียกกันว่าสโตนเฮนจ์ของเมืองไทย
นั่นคือเสาหินยักษ์ห้าแท่ง
แม่ตื่นเต้นถึงขนาดไม่ใช้รถเข็นยอมลงไปเดินดูรอบๆ เราไปดูพระอาทิตย์ตกกันที่เขาหัวนาก ลมหนาวที่พัดมาทำเอาพวกเราหนาวสั่นงันงกกันทุกคนภายใต้เสื้อโค๊ทตัวหนาที่ดูเหมือนไม่ช่วยอะไรมากนัก คืนนั้นเราเข้าไปนอนในเมือง ขอบคุณพระเจ้าที่เราสามารถหาห้องพักได้ โรงแรมสองแห่งที่ผมเข้าไปถามห้องพักเต็ม
แต่สุดท้ายแล้วพระเจ้าให้ที่พักเราตรงกับที่ผมต้องการ
คือสามารถเข็นรถแม่เข้าไปในห้องหรือไปทานอาหารเช้าได้โดยพื้นโรงแรมไม่เล่นระดับ วันรุ่งขึ้นเราไปเที่ยวปรางค์กู่ เราไปตามรอยโบราณสถานเมืองเสมา
เมืองโคราฆบุรีหรือโคราช ปราสาทหินโนนแดง ปราสาทเมืองแขก และกลับมาทานอาหารค่ำที่สวนเมืองพร พระเจ้าอวยพรให้เรากลับถึงบ้านด้วยความปลอดภัย เราจากบ้านไปนานถึง 57 วันเต็ม เราขอบคุณพระเจ้าที่บ้านของเราไม่ถูกน้ำท่วมแม้แต่น้อย ต้นไม้กระถางของเราตายไป 2-3
ต้น อื่นๆที่ยังอยู่รอดเพราะเพื่อนบ้านฉีดน้ำเข้ามารดน้ำให้
เย็นวันที่ 30 ธันวามคม
2011
เราทั้งบ้านออกเดินทางจากกรุงเทพฯมุ่งหน้าสู่ภาคเหนือ ผมตั้งใจว่าจะขับรถไปเรื่อยๆ ถ้าง่วงผมอาจจะแวะนอนที่พิษณุโลกหรืออุตรดิตถ์ แค่เลยอยุธยาไปนิดเดียวผมก็ง่วงจนขับรถแทบไม่ไหวแม้จะล้างหน้าหรือเคี้ยวพริกขี้หนูสวนก็ไม่ช่วยให้ตื่นตัวแม้แต่น้อย คืนนั้นเราต้องนอนกันที่นครสวรรค์
วันรุ่งขึ้นเราออกเดินทางต่อและเสียเวลาอยู่ที่อุตรดิตถ์นาน
เพราะผมเกิดคุยถูกคอกับเจ้าของร้านอาหารแล้วเขาชวนไปดูของเก่าในบ้านของเขา เขาแบ่งควักข้าวไม้โบราณให้ผมหนึ่งอันเส้นผ่าศูนย์กลางร่วม
80 ซม. มันหนักจนผมแทบยกไม่ขึ้น ผมฝากเขาไว้ว่าจะมาเอาตอนขาล่อง
กว่าเราจะถึงพะเยาก็เป็นเวลาเย็น
กว๊านพะเยายามเย็นสวยงามเป็นอย่างยิ่ง
เราดูแสงอาทิตย์อัสดงและทานอาหารที่ริมกว๊าน กว่าที่จะเข้าไปถึงที่พักก็ดึก วันปีใหม่เราเที่ยวไปตามตัวเมืองพะเยา ดูผู้คน ดูโบราณสถาน วัดเก่าแก่และขึ้นดอยบุษราคัม วันที่ 2 มกราคม
เราเดินทางไปเชียงคำผ่านเมืองโบราณเวียงสอง (เมืองพญาลอ) เราใช้เวลาเที่ยวเมืองเก่าเชียงคำ ออกไปน้ำตกน้ำร้อนภูซางและไปตลาดชายแดนบ้านฮวก เราพักกันที่นี่หนึ่งคืน
วันรุ่งขึ้นเราขับรถจากเชียงคำลงมาผ่านกว๊านพะเยากลับกรุงเทพฯ ตลอดเส้นทางเราไม่เจอปัญหาจราจร ขอบคุณพระเจ้าที่เรามีเวลาส่วนตัวในช่วงปีใหม่ด้วยกันตลอด
24 ชั่วโมงถึงสี่วัน
ขอบคุณพระเจ้าที่ผมกับแม่ยังมีโอกาสได้ใช้เวลาอยู่ด้วยกันในช่วงที่ผมไปทำงานที่จังหวัดเพชรบูรณ์อีกสองครั้งและเราได้ใช้เวลาช่วงสุดสัปดาห์ไปพักผ่อนข้างนอก กลางเดือนกุมภาพันธ์ ผมพาแม่ข้ามเขารังไปออกชนแดน เราขึ้นเหนือผ่านพิษณุโลกไปจังหวัดอุตรดิตถ์ เที่ยวเมืองพิชัย เมืองลับแล
เมืองทุ่งยั้งและเวียงเจ้าเงาะ
เราค้างคืนกันที่อุตรดิตถ์หนึ่งคืน
วันรุ่งขึ้นเราออกไปเขื่อนดินที่อ.ท่าปลา
แวะเขื่อนสิริกิติ์
และไปดูต้นสักที่ใหญ่ที่สุดในโลกที่วนอุทยานสักใหญ่ จนไม่มีแสงอาทิตย์ให้เห็นแล้วจึงเดินทางกลับ
หลังสงกรานต์แม่ขึ้นไปเที่ยวเพชรบูรณ์อีกครั้งหนึ่งอยู่กับผมทั้งสัปดาห์ เช้าวันเสาร์ที่จะออกเดินทางไปพักผ่อนอยู่ๆความดันของแม่ก็ลดต่ำลงจนคลื่นไส้
ขอบคุณพระเจ้าที่แม่อาการเกือบเป็นปกติตอนเที่ยง เราขึ้นเขาค้อไปตามจุดชมวิว
ผมพาแม่ไปดูงานสถาปัตยกรรมเล่นลายกระเบื้องที่วัดผาซ่อนแก้ว
เราอยู่ที่นั่นจนอาทิตย์ตกและข้ามเขามานอนที่พิษณุโลก เช้าวันรุ่งขึ้นผมพาแม่ไปดูพระพุทธชินราช
เราผ่านพิษณุโลกกันนับครั้งไม่ถ้วนแต่ผมไม่เคยพาแม่เที่ยวเลย พิษณุโลกกลายเป็นแค่ทางผ่าน
ทำไมจึงต้องดูพระพุทธรูปองค์นี้ให้ได้
พ่อผมเคยถ่ายรูปพระพุทธชินราชเป็นภาพขาวดำขยาย 24 นิ้ว
ภาพนั้นร้านถ่ายรูปแถวศาลาเฉลิมกรุงเขาขอไปประดับหน้าร้านเมื่อห้าสิบปีที่แล้ว เป็นฝันของแม่มานานที่อยากจะเห็นว่าของจริงเป็นอย่างไร เราเที่ยวพิษณุโลกกันจนค่ำจึงกลับบ้านกรุงเทพฯ นั่นเป็นครั้งสุดท้ายที่แม่ได้ออกไปเที่ยวกับผม
หลังจากนั้นอากาศที่แปรปรวนเดี๋ยวฝนเดี๋ยวร้อนทำให้ปวดข้อจนแม่ไม่ยอมออกไปไหน หากไม่นับอาการปวดข้อแล้ว
ถือว่าสุขภาพโดยส่วนใหญ่ของแม่ดี มีความดันที่ต้องคอยตรวจเช็คทุกวัน
และมีโรคกระเพาะบ้าง
ขอบคุณพระเจ้าที่แม่ยังใช้เวลาในการอ่านหนังสือได้
อ่านหนังสือชุดเชอร์ล็อคโฮล์ม แฮรี่พอตเตอร์มากกว่าหนึ่งรอบ
หน้าตาแจ่มใสและช่วยตัวเองได้
สำหรับผมแล้ว ตั้งแต่คริสตมาส 2011
จนกลางเดือนมกราคม เป็นช่วงที่สุขภาพผมแย่
ผมเป็นไข้หวัดแบบเป็นๆหายๆ
แต่ผมขอบคุณพระเจ้าที่ผมมีช่วงเวลาที่ผมได้พักผ่อนยาวเมื่อไปทำงานที่เพชรบูรณ์ทำให้ผมฟื้นไข้อย่างรวดเร็ว
ชีวิตในรอบปีที่ผ่านมามีหลายสิ่งที่ดีเข้ามาในชีวิต มีสิ่งที่ไม่ถูกใจบ้างแต่ในพระเยซูนั้นไม่เคยมีสิ่งใดเป็นสิ่งเลวร้ายเลย
ปีนี้พรอย่างหนึ่งที่ผมได้คือผมพบเพื่อนดี
พระเจ้าให้ผมได้พบเพื่อนเก่าแก่ถึงสองท่าน
เพื่อนที่ไม่ได้ติดต่อกันมานานนับตั้งแต่เรียนจบ เพื่อนคนแรกเป็นเพื่อนมหาวิทยาลัย ผมมีข้อมูลเพียงชื่อและที่ทำงาน นามสกุลนั้นเธอเปลี่ยนตั้งแต่แต่งงาน ที่ทำงานของเธอเปลี่ยนชื่อ โอนสังกัดอยู่หลายรอบ
ผมเพียรหาเธออยู่หลายครั้งและในที่สุดก็พบ
เราได้พบกันเมื่อผมขึ้นไปสอนหนังสือที่มหาวิทยาลัยนเรศวร
แม้จะเป็นช่วงสั้นๆแต่การสื่อสารทุกวันนี้ทำให้เราคุยกันได้ง่ายขึ้น เพื่อนอีกคนหนึ่งเป็นเพื่อนที่เราเรียนชั้นประถมพรประสาทวิทยามาด้วยกัน
ทันทีที่ผมได้รับโทรศัพท์แนะนำตัวผมก็จำได้ว่าเขาเป็นใคร เราไม่ได้เจอกันนานถึง 40 ปี
เพื่อนที่ดีของผมยังหมายถึงเพื่อนชั้นมัธยมฯนวลนรดิศที่กลับมาคบหากันอีก ผมอาจเป็นผู้ประสานงานรุ่นที่แย่แต่ทุกครั้งที่อยากเจอก็ได้เจอกัน
ขอบคุณพระเจ้าสำหรับเพื่อนที่เกษตรฯและเพื่อนที่จุฬาฯที่คอยให้กำลังใจกันและกันเสมอ
เพื่อนอีกกลุ่มหนึ่งที่ผมเจอแล้วประทับใจคือเพื่อนในคลับรักษ์ภูกระดึง เมื่อได้เที่ยวด้วยกันทำกิจกรรมด้วยกัน
ประกอบกับความชอบธรรมชาติทำให้คบกันคุยกันได้ยาวนาน เพื่อนร่วมงาน(ลูกน้อง)ที่ดีเป็นพรสำคัญ
เพราะทำให้ผู้บริหารเบาแรง
งานที่ประสพผลสำเร็จ งานที่ก้าวหน้าไปอย่างรวดเร็ว
ล้วนพึ่งพาผู้ร่วมงานทั้งสิ้น
จนสามารถพูดได้ว่าผลงานของเรามาจากเพื่อนร่วมงานเป็นส่วนใหญ่ สิบกว่าปีที่ผมขึ้นลงเพชรบูรณ์ ไม่เฉพาะแต่เพื่อนร่วมงานเท่านั้น
แต่เพื่อนร่วมงานยังพาผมไปรู้จักเพื่อนๆของเขาในสาขาอาชีพต่างๆ
ผมได้พึ่งพาเขาเหล่านั้นทั้งเรื่องงานและเรื่องส่วนตัว แม้กระทั่งในเวลาที่ลูกน้องไม่อยู่
ก็ได้เพื่อนของเพื่อนเหล่านี้มาดูแลต้อนรับขับสู้
ขับรถรับส่ง พาผมไปทานข้าว ผมขอบคุณพระเจ้าที่เพื่อนเป็นพรในชีวิตของผม
ผมขอบคุณพระเจ้าสำหรับหน้าที่การงานของผมในปีนี้ ผมได้รับมอบหมายให้ไปดูแลฟาร์มและโรงงานผลิตอาหาร งานที่ไม่มีใครอยากทำ
แม้แต่ผมก็ยังเกี่ยงที่จะทำ
ผู้บริหารท่านอื่นไม่อยากทำเพราะต้องเดินทางจากครอบครัว เพราะเป็นธุรกิจเกิดใหม่ที่ไม่ทำกำไร เพราะไม่มีใครทำไร่ทำฟาร์มเป็น เพราะการท่องเที่ยวของเพชรบูรณ์มีเพียงปีละ 4
เดือน ทำอย่างไรก็เกิดธุรกิจยาก
แต่สำหรับผมแล้วที่ดินผืนนั้นเป็นที่ดินคำสาป
(ผมไม่สามารถเล่ารายละเอียดให้ฟังได้)
ยากที่จะทำได้สำเร็จ ที่ดิน 150
ไร่ไม่มีตาน้ำ ขุดบ่อบาดาลไม่ได้ เป็นที่ดินดาลน้ำไม่ซึม เป็นที่นาเก่า ปลูกอะไรก็ไม่โต
เขามีสิ่งปลูกสร้างขนาดมหึมาให้หนึ่งหลังที่ตอนสร้างไม่ได้ออกแบบไว้สำหรับโรงงานผลิตอาหาร มีบ้านพักคนงานเป็นกระท่อม 4
หลัง เรือนแถว 1 หลัง ผมขอบคุณพระเจ้าที่สี่ปีที่ผ่านมา ผมต้องรบกับอุปสรรคของดินฟ้า แต่พระเจ้าประทานเจ้านายที่สนับสนุนผมตลอดเวลา กระท่อมสามหลังและเรือนแถวผีสิง
(หมายความว่าไม่มีพนักงานคนไหนยอมย้ายมาอยู่) กลายเป็นโรงแรมบูติคเล็กๆสำหรับคนชอบชนบทแต่มีสิ่งอำนวยความสดวกแบบไลฟ์สไตล์คนรุ่นใหม่ เกิดร้านอาหารและร้านกาแฟสด ที่ๆไม่มีตาน้ำแต่มีบ่อน้ำขนาดมหึมาสองบ่อ
ในหน้าแล้งที่ผ่านมาอบต.มาขอน้ำไปทำน้ำประปา
อาคารที่สอบตกการเป็นอาคารผลิตอาหารปลอดภัย GMP/HACCP แก้ไขจนได้รับใบรับรองระดับนานาชาติ มีโรงอบพลังงานแสงอาทิตย์ขนาดใหญ่ มีอาคารบริวารเกิดขึ้นใหม่
มีเครื่องจักรใหม่ทุกปี มีผลิตภัณฑ์อาหารที่วิจัยและพัฒนาเองออกใหม่ปีละ 2-3 ชนิด ผืนดินที่ปลูกอะไรไม่ขึ้น มีรถไถป้ายแดงหนึ่งคัน
เราปรับปรุงดินด้วยพืชหมุนเวียนและใช้เทคนิคต่างๆที่จะให้ไม้ยืนต้นโต กล้วยล๊อตแรกออกผลมาในต้นเดือนธันวาคมที่ผ่านมา
ปีนี้ในฐานะของตัวแทนบริษัทฯผมเข้ารับรางวัลประกาศเกียรติคุณบริษัทฯที่ใช้วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีในภาคการผลิตตามโครงการวิทยาศาสตร์สู่ความเป็นเลิศจากประธานวุฒิสภา ผมยังจำคำพูดเจ้านายในที่ประชุมฯได้ดีว่า
เรายอมเสียคนที่ดีที่สุดคนหนึ่งไปกับธุรกิจที่เราไม่เห็นอนาคต เวลาจะเป็นเครื่องพิสูจน์คำพูดดังกล่าว
ผมขอบคุณพระเจ้าที่ให้ผมมีเจ้านายที่ดีและมีเพื่อนร่วมงานที่ดี
มีลูกน้องที่ดี
และทรงเป็นผู้อวยพรให้เกิดผล ทรงทำให้สิ่งที่มนุษย์คิดว่าเป็นไปไม่ได้ให้เป็นไปได้
ดูเหมือนว่างานยากที่สุดของผมคือการปรับใช้ทรัพยากรที่มีอยู่ให้ใช้งานได้และทำให้เกิดธุรกิจ แต่สิ่งเหล่านั้นไม่ทำให้ผมหนักอกหนักใจแต่อย่างใด สิ่งที่บริหารได้อย่างยากเย็นคือบริหารเจ้านายทั้งหลาย ผมทำงานกับธุรกิจครอบครัว ผมขึ้นตรงกับเจ้านายที่เป็นผู้ก่อตั้งธุรกิจ
แต่ผมก็มีเจ้านายที่เป็นลูกผู้สืบทอดธุรกิจ ปัญหาคือผมจะเลือกฟังใครในเวลาที่เจ้านายไม่เห็นพ้องกัน
ทำอย่างไรให้เจ้านายทุกคนพอใจและสนับสนุนงานของผม พระเจ้าเป็นคำตอบสำหรับทุกสิ่ง
พระเจ้าให้ผมเป็นผู้เลือกที่จะทำและตัดสินใจด้วยตัวเองมากกว่าแค่รับนโยบายแล้วนำไปปฏิบัติ ทำให้ผมไม่ต้องอยู่ฝ่ายใครหากผมเลือกอยู่ฝ่ายพระองค์
ผมยังต้องบริหารบรรดาสะใภ้และเครือญาติจากสะใภ้
ต้องบริหารญาติพี่น้องของเจ้านายที่เข้านอกออกในและนำเรื่องใหม่ๆเข้ามาเสมอๆ
ขอบคุณพระเจ้าที่พระองค์ให้ปัญญาในการรับมือและตอบทุกคนทุกปัญหาได้อย่างจุใจของเขา
การไปทำงานในที่ๆไม่ใช่ถิ่นเกิดต้องรู้จักเจ้าที่
ผมขอบคุณพระเจ้าที่ญาติพี่น้องของเจ้านายมีส่วนสนับสนุนและช่วยเหลือทั้งเรื่องงานและเรื่องส่วนตัวผมเป็นอย่างดี เหนือสิ่งอื่นใดผมขอบคุณพระเจ้าที่หนึ่งคนนั้นรับเชื่อพระเจ้าและไปโบสถ์
ปีนี้บริษัทฯลงทุนซื้อที่ดินและปลูกตึกใหม่หนึ่งหลังเป็นเงิน
30 ล้านบาท เราบริหารกระแสเงินสดเพื่อไม่ต้องไปกู้ธนาคาร
เรามีเงินสดอีกส่วนหนึ่งที่เสียไปในการกักตุนวัตถุดิบน้ำยาในห้องปฏิบัติการเมื่อคราวน้ำท่วมปีที่แล้วเกือบ
10 ล้านบาท
กลางปีที่ผ่านมากระแสเงินสดในบริษัทฯติดขัดเกิดจากการบริหารหนี้ผิดพลาด เรามีลูกหนี้การค้าสูงถึง 60 ล้านบาท เป็นหนี้ที่เกินกำหนดชำระ
23 ล้านบาท แม้ว่าเราจะมียอดขายเติบโตขึ้นถึงร้อยละ
20 แต่ถ้าเก็บหนี้ไม่ได้ก็ไม่มีประโยชน์ คำถามคือจะเอาเงินที่ไหนจ่ายปันผลผู้ถือหุ้นและเงินที่ไหนจ่ายโบนัสพนักงาน
ขอบคุณพระเจ้าที่พระองค์มีคำตอบให้เสมอเมื่อผมทูลขอ เราสามารถเร่งรัดการตามหนี้ที่เกินกำหนดชำระได้เกือบทั้งหมด
เฉพาะเดือนธันวาคมเพียงเดือนเดียวมีเงินไหลกลับเข้ามาถึง 17
ล้านบาท ขอบคุณพระเจ้าที่ผมอยู่ในบริษัทฯที่มั่นคง
จะมีที่ทำงานสักกี่แห่งที่มีกระแสเงินสดให้หมุนเล่นได้มากขนาดนี้
ปลายเดือนกรกฏาคม
ผมพบว่านิ้วมือโป้งซ้ายผมหลุดจากเบ้า
ผมเข้าเฝือกอยู่หลายเดือน
ขอบคุณพระเจ้าที่เป็นเฝือกชนิดถอดได้
ผมยังขับรถได้ ทำงานได้แม้จะไม่ถนัดในบางเรื่องอยู่บ้าง
ผมเลี่ยงการผ่าตัดทำให้ผมคงต้องใส่เฝือกไปอีกนาน มันนานจนเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตไปเสียแล้ว ผมขอบคุณพระเจ้าสำหรับเรี่ยวแรงกำลังวังชา ผมยังเดินเหิรได้คล่องแคล่ว ปีนี้ผมขึ้นภูกระดึงถึงสองครั้ง เดือนพฤษภาคมผมไปปีนภูกับเพื่อนๆในคลับรักษ์ภูกระดึงเพื่อช่วยกันเก็บขยะในหน้าฝน
ผมได้เห็นภูกระดึงในหมอกฝนสวยงามผิดกับที่เคยเห็นมา เข้าไปในเส้นทางน้ำตกที่ไม่เคยเข้าไปมาก่อน ผมไปภูกระดึงอีกครั้งหนึ่งปลายเดือนพฤศจิกายนเพื่อดูเมเปิลแดงผลัดใบและทะเลหมอก
ขอบคุณพระเจ้าที่การไปทั้งสองครั้งผมแข็งแรง ขาผมไม่เจ็บและเป็นเหมือนปกติเมื่อกลับลงมา ขอบคุณพระเจ้าที่มีโอกาสไปเที่ยวดูการละเล่นผีตาโขนในปลายเดือนมิถุนายน
ได้พบเพื่อนใหม่ๆและมีโอกาสได้ชิมลางป่าภูหลวง แม้ว่าเราจะไม่ได้ไปถึงจุดหมายเพราะสมาชิกคนหนึ่งถูกงูเขียวหางไหม้กัด
คนถูกงูกัดอาจเป็นผมก็ได้ถ้าผมไม่เสียเวลาเก็บกล้องลงเป้เสียก่อน ผมขอบตุณพระเจ้าที่น้องเขาไม่เป็นอะไรมากและปลอดภัยในพระองค์ ในกลางเดือนพฤศจิกายนผมมีโอกาสไปนอนนับดาวที่ภูทับเบิกในคืนหนาวเหน็บบนเขาค้อกับเจ้านายหนึ่งคืน
เจ้านายขับรถให้ผมนั่ง ขอบคุณพระองค์ที่มอบเวลาสุดพิเศษให้ เมื่อผมไปเที่ยวมอหินขาวอีกครั้งหนึ่ง เขาติดตั้งไฟกลางคืนเพื่อบันทึกภาพทำโฆษณาการท่องเที่ยว
ผมรู้สึกว่าพระเจ้าเปิดไฟให้ผมบันทึกภาพในคืนนั้นโดยเฉพาะ นอกจากทีมงานแล้ว ผมกับเพื่อนที่ไปด้วยกันเป็นนักท่องเทียวคนเดียวที่ไปวันนั้น ขอบคุณพระองค์ที่ผมพบชาวบ้านคอยบอกทางให้ตลอดเส้นทางในค่ำวันนั้น
และแม้จะไม่มีไฟฟ้าในจุดกางเตนท์แต่ผมก็ยังมีแสงจันทร์เป็นเพื่อน ไม่มีร้านค้าแต่ผมมีอาหารและเตาไฟ และการปกปักรักษาจากเบื้องบน ผมขอบคุณพระเจ้าที่กลางเดือนธันวาคมมีโอกาสไปเยือนแม่ฮ่องสอนอีกครั้งหนึ่ง เส้นทางที่ไกลและคดเคี้ยวเสียเวลาขับรถทำให้ผมลังเลและเลื่อนการเดินทางปีแล้วปีเล่า ครั้งนี้เพื่อนที่ทำงานมาชวน เขาจะขับรถไปเองและไปกับเพื่อนกลุ่มทำงานที่มหิดล
ขอบคุณพระองค์สำหรับมิตรภาพและอากาศที่เข้าถึงใจคนที่อยากเจอความเย็น พระองค์ให้
4-6 องศาบนปางอุ๋งและห้วยน้ำดัง
ขอบคุณพระองค์สำหรับสามวันสองคืนกับเส้นทางแม่ฮ่องสอนรอบใหญ่ 1,864
โค้งจากแม่สะเรียงขึ้นไปถึงปาย และพระเจ้าอวยพรให้ปลอดภัย ขอบคุณพระองค์ที่ผมไปเที่ยว ปีนเขา
ถือกล้องถ่ายรูปอย่างที่ตัวเองรักทั้งๆที่ยังใส่เฝือกมือซ้าย
ปีนี้ผมได้ทำอะไรที่ผมชอบหลายอย่าง ผมได้เรียนรู้จากความอดทน
ผมขัดและลงสีย้อมไม้เฟอร์นิเจอร์เป็นงานอดิเรกในเวลากลางคืน ผมประกอบโต๊ะและย้อมสีไม้เพื่อใช้งานสองตัว เป็นปีที่ผมซื้อวัตถุมากที่สุดในชีวิต เมื่อผมกลับมาถึงบ้านหลังน้ำท่วมกรุงเทพฯ ผมไม่ได้นำเปียโนกลับมาด้วย ผมขอบคุณพระเจ้าที่มีคนประกาศขายเปียโน เนื้อไม้เปียโนแห้งสนิทตามอายุให้เสียงเข้มน่าฟัง การทำงานของกลไกดีกว่าเปียโนตามร้านอายุ 5-6
ปีที่ผ่านมือมานับไม่ถ้วน ผมซื้อกล้องถ่ายรูป
2 ตัว เลนส์เกรดโปร 4 ตัว เครื่องเสียง 3 ชุด ตัดแว่นสายตา 4 อัน และของเก่าอีกจำนวนหนึ่ง ขอบคุณพระองค์สำหรับสิ่งที่จำเป็นในชีวิตและสิ่งที่ทรงเพิ่มเติมให้ ขอบคุณพระองค์ที่ของเก่าหลายอย่างเพื่อนร่วมงานจัดหามาให้ไม่เสียเงิน ขอบคุณพระองค์ที่ของไม่ได้ใช้หลายชิ้นผมหาทางจำหน่ายได้เงินกลับมา ของบางอย่างและกล้องถ่ายรูปสามารถแบ่งปันให้กับคนอื่นได้ชื่นชมด้วยกัน
ขอบคุณพระองค์ที่ผมได้ที่พักในฟาร์มเป็นห้องติดกันสองห้อง ผมขอแลกกับกระท่อมด้านหน้าเพื่อมาอยู่ติดที่นาและใกล้เชิงเขาท้ายฟาร์ม ห้องสองห้องเมื่อต้นปีมีเพียงตู้เสื้อผ้า
โต๊ะเก้าอี้ที่ผมขัดทำใหม่ ชุดเตาอบแก๊ส และเครื่องทำน้ำอุ่น วันนี้ทั้งสองห้องอัดแน่นด้วยเฟอร์นิเจอร์
ของตกแต่งแปลกตาและสิ่งอำนวยความสดวกทุกชนิด เป็นของเก่าที่ผมไปเก็บมาและนำมาทำใหม่
เป็นพระคุณของพระเจ้าที่ทำให้ผมสามารถอุปการะเด็กสามคนได้อีกปีหนึ่ง และเป็นพระคุณของพระองค์เช่นกันในยามที่ผมเข้าเฝือกไม่นานผมได้เห็นความลำบากของคนอื่นมากกว่าของตัวเอง
ผมตัดสินใจเป็นอาสาสมัครอ่านหนังสือให้น้องตาบอดคนหนึ่งที่กำลังเรียนอยู่ในมหาวิทยาลัย พระเจ้าให้ผมมากเกินกว่าที่ผมจะคาดคิดว่าการให้เป็นเหตุให้มีความสุขมากเพียงใด และผมได้รับความรู้จากตำราที่อ่านให้น้องอีกด้วย
ผมขอบคุณพระเจ้าสำหรับการเดินทางตลอดปีที่ผ่านมาขึ้นล่องเพชรบูรณ์เดือนละ
2-3 ครั้ง พระองค์ทรงนำและปกป้องผม
รักษาทรัพย์สินที่พระองค์ประทานให้อย่างปลอดภัย
รถของผมอายุ 17
ปีก็ยังใช้งานได้ดี แม้ว่าจะเสียเวลาซ่อมเกียร์อยู่ในอู่ถึงหนึ่งเดือน เป็นที่อัศจรรย์ว่ารถผมจอดเสียเพราะปัญหาหม้อน้ำถึงสามครั้ง
ครั้งแรกธันวาคมปีที่แล้วที่เพชรบูรณ์ก่อนออกรถไปเที่ยว น้า(ญาติของเจ้านาย)พาผมไปอู่รถ ครั้งต่อมาพระเจ้าให้ผมไปจอดรถที่หน้าอู่เพื่อถามทางและไอน้ำก็พลุ่งออกมาในขณะที่เขากำลังชักประตูเหล็กจะปิดร้าน เขาให้เด็กขี่รถไปซื้อหม้อน้ำและเปลี่ยนให้ผมทันทีตอนหนึ่งทุ่ม
หากช้ากว่านั้นไม่ถึงสองนาทีผมคงไม่รู้ว่าจะไปหาใคร อีกครั้งหนึ่งเมื่อสิ้นเดือนธันวาคมที่เพิ่งจะผ่านไป รถผมเครื่องดับกลางถนนในราวเที่ยงคืน
มีคนจากรถคันอื่นอีกสองคันวิ่งมาช่วยผมเข็นเข้าข้างทางและต่อสายพ่วงแบตเตอรีให้
เขายังตามมาช่วยเข็นให้อีกเมื่อเจอว่ารถผมดับสนิทไปต่อไม่ได้ต้องจอดทิ้งไว้กลางทาง
ขอบคุณพระเจ้าที่เช้าวันรุ่งขึ้นผมไปเอารถและมันขับได้เป็นปกติพาผมไปถึงอู่ประจำ
พระเจ้าทรงเป็นความพร้อมที่จะช่วยเหลือผมเสมอในยามยากลำบาก ผมขอบคุณพระองค์
ผมขอบคุณพระเจ้าที่ทรงจัดเตรียมทุกอย่างให้กับผม ไม่มีสิ่งใดที่เป็นไปไม่ได้สำหรับพระองค์ พระองค์ไม่เคยลืมหรือเพิกเฉยต่อคำร้องขอของผม
เมื่อปี 1985 ผมขอพระองค์ว่าผมเรียนจบแล้วผมอยากเป็นอาจารย์
การสอนและการถ่ายทอดเป็นของประทานอย่างหนึ่งของผม แต่พระองค์ให้สิ่งที่ดีกว่าคือผมไม่ได้บรรจุที่มหาวิทยาลัยแห่งไหนเลย
แต่พระองค์ให้ทุนส่งผมไปเรียนต่อ ให้ผมทำงานในบริษัทเอกชนแทนการรับราชการ เกือบสิบปีที่ผ่านมาผมมีภาระงานสอนภาคต้นที่มหาวิทยาลัยเชียงใหม่และมหาวิทยาลัยนเรศวร ภาคปลายที่มหาวิทยาลัยขอนแก่น พระองค์ทรงตอบทุกคำอธิษฐานและเพิ่มเติมให้มากกว่าที่ทูลขอคือการเรียนต่อและการดำรงชีพ ผมคงทำอะไรไม่ได้มากมาย ไม่รู้จักการบริหารธุรกิจ
ไม่ได้ออกแบบสายการผลิต ความคิดอยุ่ในกรอบแคบๆ ไม่กล้าปฏิเสธเพื่อจะเป็นตัวของตัวเอง ไม่มีโอกาสเดินทางท่องเที่ยวและเข้าใจชีวิตได้มากเท่านี้ พระองค์ทรงรู้จักผมดีกว่าตัวผมเอง พระองค์เป็นพระเจ้าที่อัศจรรย์เกินกว่าที่ผมจะเข้าใจ
ผมผ่านเวลาเฉียดตายครั้งแล้วครั้งเล่าแต่พระองค์ทรงปกปักรักษา ในยามที่ผมท้อใจพระองค์ทรงเป็นพลังที่ล้นเหลืออย่างน่าประหลาด
และความอัศจรรย์ของพระองค์นำพรมาถึงชีวิตผมและครอบครัวไม่ขาดสาย ผมไม่มีคำพูดใดๆออกมาจากใจได้มากไปคำ “ขอบพระคุณ”
พระเยซูคือผู้ช่วยประเสริฐ
1)พระเยซูคือผู้ช่วยประเสริฐเลิศของข้าฯ
ทรงเป็นผู้ช่วย ประหลาดนักหนา
พระองค์ทรงรักษา ข้าปลอดภัยทุกเวลา
ทรงคุ้มครองมั่นคงเหมือนศิลา
ร้องรับ
พระองค์ทรงรักษาข้าปลอดภัยทุกเวลา
ทรงคุ้มครองมั่นคงเหมือนศิลา
ทรงคุ้มครองข้าด้วยความรัก
อย่างเต็มพระทัย
ป้องกันด้วยพระหัตถ์อันทรงฤทธิ์
ป้องกันด้วยพระหัตถ์อันทรงฤทธิ์
2)พระเยซูคือผู้ช่วยประเสริฐเลิศของข้าฯ
ภาระทั้งหมดทรงรับจากข้า
ทรงยึดข้าไว้ปลอดภัยเหมือนยืนบนศิลา
ประทานแรงให้ข้าทุกเวลา
3)พระพรของพระเยซูประทานนั้นมากมาย
เจิมด้วยพรเบื้องบนจนล้นไหล
ข้าปลื้มใจจึงร้องสรรเสริญสดุดี
แด่พระผู้ไถ่ประเสริฐเลิศนี้
4)เมื่อถึงเวลาพระคริสต์เสด็จมารับข้าฯ
ทรงเปลี่ยนข้าเหมาะสมกับชาวฟ้า
ข้าร้องเพลงถวายสรรเสริญโมทนา
กับบรรดาผู้ไปคอยล่วงหน้า
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น